หน้าหนังสือทั้งหมด

บทสนทนาของพระศาสดาและวิญญุมาน
210
บทสนทนาของพระศาสดาและวิญญุมาน
ประโยค - พระธัมม์ทําภูฏฐูงถูกฉายแผ่ ภาค ๖ หน้า ๒๐๘ มาแล้ว ข้าพระองค์นี่แหละจึงบำรุง " แล้วไม่ให้บุคคลอื่นถูกต้อง ภาชนะพระบังคนหนักของพระศาสดาเมื่อละมือ ทรงทูลไว้บนพระ เศียรที่เดือ นำไปอยู่ ไม่ได้กระทํ
ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดาและวิญญุมานที่ถวัลผู้ยำเกรงพระศาสดา ซึ่งทรงอธิบายถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการปฏิบัติตามคำสอนของพระศาสดา วิญญูอภิปรายเกี่ยวกับพระศาสดาที่สามารถเปลี่ยนกลับไปสู่ส
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
211
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๙ เทพบริษัณ ณ อินทาสคุทา ในกลางเมืองดุมณสมรัษฎ์กุล ทำคนธรรมเทพพุทธชื่อปัญจาละข้างหน้าสีดำมา เราได้กล่าวว่า " ดูก่อนท้าวกวาวสะ ท่านองค์ถามปัญหาคาเร ท่านปรา
ในบทนี้กล่าวถึงพระธรรมบทที่มีการถามตอบระหว่างท้าวกวาวสะและพระพุทธเจ้า โดยท่านเสนอปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตและการพบเห็นเหล่าอธิบุคคล ซึ่งช่วยเสริมสร้างสุขให้กับบุคคล และทำให้คนที่อยู่ร่วมกับพ
พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖
212
พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 210 ให้เกิดทุกข์เสมอไป เหมือนความอยู่ร่วมด้วย คัจฉุ, ปราศจากความร่วมกันเป็นสุข เหมือน สมาคมแห่งญาติ (เพราะฉะนั้นแล้ว) ท่าน ทั้งหลาย จงบาปผู้ที่เป็นปราณ
ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันและการทำวิปัสสนาเพื่อขจัดทุกข์ โดยยกตัวอย่างการได้พบกับพระอรหบุคคลและการร่วมทำกรรมกับพาล ซึ่งจะช่วยให้ได้ประโยชน์ในการปฏิบัติธรรม การทำวัตรและการมีวินัยจึงม
พระธัมนทิพย์ฉูก - การอยู่ร่วมกับปราชญ์และคนพาล
213
พระธัมนทิพย์ฉูก - การอยู่ร่วมกับปราชญ์และคนพาล
ประโคด - พระธัมนทิพย์ฉูกคาถาแปล ภาค ๖- หน้าที่ 211 ต้องกรมกรรมนหลายอย่าง มีฤทธิ์ติดต่อเป็นต้น ชื่อว่าค่อมโศกเศร้า สิ้นภายยาวนาน บทว่า สุพุพพา ความว่า ขึ้นชื่อว่ามีอยู่ ณ ที่เดียวกัน กับ ผู้เป็นศัตรูม
ในพระธัมนทิพย์ฉูก คาถานำเสนอแนวความคิดเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกับปราชญ์และคนพาล การอยู่ใกล้ชิดกับผู้มีปัญญา เสริมสร้างความสุข ในขณะที่การอยู่ร่วมกับคนพาลทำให้เกิดทุกข์อย่างต่อเนื่อง ผู้เขียนเชื่อว่าการสมา
หน้า5
214
ประโยค - พระธัมม์ปะทุตุฉฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 212 นักธรรกฤษ อันไม่มัวหมองจะนั่น. ในกลางบเทศนา คนเป็นอันมาก บรรลุอริยมผลหลาย มี โสดาบันดผลเป็นดั่งขนแล้ว ดังนี้แล้ว. เรื่องทั่วสักกะ จบ. สุขวรร วรรณา
พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓
215
พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓
ประโยค - พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓ ๑๒. ปีอรรถ วรรณนา ๑. เรื่องบรรพชิต ๓ รูป* (๑๖๕) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวตรวัน ทรงปรารถบรรพชา- ชิต ๓ รูป ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า
พระศาสดาได้แสดงพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับบรรพชิต ๓ รูปเมื่อประทับอยู่ในพระเวตรวัน โดยเน้นถึงความต้องการและความตั้งใจในการบวชของบุตรน้อยในกรุงสาวัตถี แม้จะได้รับการไม่อนุญาตจากมารดาบิดา แต่บุตรน้อยนี้ได้ต่อ
พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214
216
พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214
ประโยค - พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214 เท้าทั้งสองข้างไว้แล้ว นั่งลงที่แผ่นคันดายอยู่ เขาคิดว่า "เราจักจวนมรรคดานนี้ แล้ว (หนี) ไป" ดังนี้แล้ว กล่าวว่า "แม่จ๋า หลักกันหน่อยก่อนเถิด, ฉันจักถ่ายอุจ
เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงพระธัมมปทูตที่บรรยายถึงการบวชของบุตรซึ่งได้รับอิทธิพลจากมารดาและบิดา โดยเล่าถึงความคิดและความรู้สึกในการออกบวช บุตรได้ขอให้มารดาหลังจากนั้นได้บวชตามไปด้วย ส่วนบิดาเมื่อกลับบ้าน
พระธรรมปิฏกฐบฎแปล ภาค ๖ - การสนทนาของชนสามกลุ่ม
217
พระธรรมปิฏกฐบฎแปล ภาค ๖ - การสนทนาของชนสามกลุ่ม
ประโยค - พระธรรมปิฏกฐบฎแปล ภาค ๖ หน้าที่ 215 [ ชนทั้ง ๑ แม้มวชนแล้วก็ยังลูกกลิ้ง ] ชนทั้ง ๓ นั้น แม้มวชนแล้ว ก็ไม่อาจจะแก้นอยู่ได้, นั่ง สนทนาร่วมกันเที่ยว ปล่อยวันให้ล่วงไป ทั้งในบริหาร ทั้งในสำนัก
ในบทนี้พูดถึงความไม่สามารถของชนสามกลุ่มที่แม้มวชนแล้ว ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาความขัดแย้งได้ พระศาสดาจึงได้เรียกชมทั้งสาม และชี้ให้เห็นถึงความไม่เพียงพอในการทำให้สัตว์และสงสารเป็นที่รักหรือไม่รัก โดยยกข้อค
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
219
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
ประโยค - พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217 มืออิสลักษณ์เป็นต้น จำเป็นแต่กาล (แห่งตน) บงแล้ว ชื่อว่า ประโยชน์, ละเสียแล้วซึ่งประโยชันนั้น. บทพระคาถา ว่า ปิยคุตติ ความว่า ถื่ออายุซึ่งอามณ์ อันเป็นท
บทนี้กล่าวถึงการดำเนินชีวิตตามธรรมของบุคคลที่ไม่ผูกพันกับสัตว์และสิ่งของที่รัก โดยยกตัวอย่างจากพระคาถาต่างๆ ที่แสดงถึงคุณธรรมและการปล่อยวางจากสิ่งที่เป็นที่รัก ผลลัพธ์คือการลดทุกข์และการเข้าใจถึงความจ
พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘
220
พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘
ประโยค - พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘ บทว่า ปาปโก ได้คำ ลามก. บทพระคาถาว่า คุณา เตสฺน วิชชนาติ ความว่า ชน เหล่าไผไม่อมีอาธะมีไหว, ชนเหล่านั้น ย่อมละกายเป็นอัมพาตร้อย รัดทางกายคืออวิชาเสียไ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการละกิเลสเพื่อเข้าถึงอริยมรรค โดยเฉพาะการรักษาจิตใจให้เป็นอารมณ์ที่ดีและไม่เป็นที่รักหรือไม่เป็นที่รัก ในการจบเทศนา มีผู้ที่บรรลุอริยมรรคหลายคน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเข้าส
พระธรรมมาภิวัฒนฉบับแปล: กฎแห่งพิน
221
พระธรรมมาภิวัฒนฉบับแปล: กฎแห่งพิน
ประโยค - พระธรรมมาภิวัฒนฉบับแปล ภาค ๖ หน้าที่ ๒๑๙ 2. เรื่องกฎแห่งพิน โดนคนหนึ่ง * [๑๖๖] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสนา เมื่อประทับอยู่ในพระเทศวัน ทรงประกอบกฎมาภิวัฒน์ คนใดคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "
ในพระธรรมมาภิวัฒนฉบับนี้ พระศาสดาให้ความสำคัญกับกฎแห่งพิน โดยทรงสังเกตเห็นอุปนิสัยที่โศกศัลย์ของกฎนี้ ที่มีผลกระทบต่อสัตว์โลกอย่างลึกซึ้ง พระศาสดาได้พบกับกฎมาภิวัฒน์และตั้งคำถามเกี่ยวกับทุกข์ที่เขาประ
การทำความเข้าใจในความโศกและภัยจากความรัก
223
การทำความเข้าใจในความโศกและภัยจากความรัก
ประโยค - พระธรรมปทุฐิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๒๑ งานแล้วออกอาหาร เที่ยวร้องไห้อยู่เช้าถึงค่ำ ไม่ทำความโศก ด้วย อำนาจมานุสติสมาธิ วินา ประทานอาหาร และอภิฐาน ( ตั้งใจว่า ) การงาน เพราะฉะนั้น ท่านอย่าอำ่า
บทเรียนนี้สอนว่า ความโศกและภัยเกิดจากความรักและความผูกพันกับบุคคลที่เรารัก การจะหลุดพ้นจากความเศร้าโศกนั้น ต้องปลดเปลื้องจากความรักอย่างถูกวิธี พระคาถาแสดงให้เห็นว่า ความโศกดีและภัยดีนั้นมีรากฐานจากคว
ประวัตินางวิสาขาอุบาลีในพระธรรมเทศนา
224
ประวัตินางวิสาขาอุบาลีในพระธรรมเทศนา
ประโยค - พระธัมม์ปทีภูฎกฎแปล ภาค ๖ หน้าที่ 222 3. เรื่องนางวิสาขาอุบาลิคำ * [ ๑๒๖ ] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวสดวัน ทรงปรารภนาง วิสาขอญาณิยตรัสพระธรรมเทศนาว่า "เปโมโต ชายเ
ในบทนี้ พระศาสดาตรัสเกี่ยวกับนางวิสาขาอุบาลีซึ่งเธอมีความโศกเศร้าหลังจากการจากไปของนางกุมาริที่รัก พระศาสดาได้สอบถามและปลอบประโลมเธอเกี่ยวกับความทุกข์ใจที่เกิดขึ้น โดยยกตัวอย่างการดำรงอยู่ของมนุษย์ในเ
พระธัมม์ปฏิทัศฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 223
225
พระธัมม์ปฏิทัศฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 223
ประโยค - พระธัมม์ปฏิทัศฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 223 วิสาขบ. พระเจ้าข้า พระองค์นั้นแหละ ตรัสแก่หน่อมฉัน ว่่า ในกรุงสาวัตดี มีน ๗ โกฎิฯ' พระศาสดา ก็ถ้าชานมีประมาณเท่านี้ ก็พึงเป็นเช่นกับหลาน สาวขอ
ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสกับนางวิสาขาเกี่ยวกับการเศร้าโศกและความรัก ซึ่งชี้ให้เห็นว่าความเศร้าที่เกิดขึ้นในชีวิตย่อมมีต้นเหตุมาจากความรัก พระศาสดาเตือนให้เห็นว่าความเศร้ามักจะตามมาจากการรักและการผูกพัน
หน้า15
226
ประโยค - พระธัมมปทีปฏิวัฒนากล้าแปล ภาค ๖ หน้าที่ 224 ในากลบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอิทธิพลหลาย มี โศกปัดผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องนางวิลาสาอุบาสกา อบ.
การส่งพรหมไปหาคู่ครองบุญ
230
การส่งพรหมไปหาคู่ครองบุญ
ประโยค - พระธัมม์ที่ถูกถ่ายแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 228 [ ส่งพรหมไปหาคู่ครองบุญ ] ลำดับนั้น มารดาของเขาให้พรหมนี้มีชื่อเสียง มา แล้วบอกว่า "บุตรของเรามีบุญมาก คงจัดมุฏธิภาวิดำผูทำบุญ ร่วมกับบุคคลนี้เป็นแน
เนื้อหาเกี่ยวกับการส่งพรหมเพื่อหาคู่ครองที่มีบุญ โดยมารดาได้อธิบายถึงลักษณะของบุตรที่มีบุญและความงาม ส่วนพรหมจึงออกเดินทางไปยังนครเพื่อค้นหารูปบุคคลที่เหมาะสม รวมถึงการพิจารณาถึงบทบาทและการจัดการในสถา
บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และหญิงแม่มณี
231
บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และหญิงแม่มณี
ประโยค - พระอุ้มปาปิกลัทสุดาแปล ภาค 6 - หน้า 229 ลำดับนั้น พราหมณ์เหล่านั้น ถามหญิงแม่มนนั้นว่า "แม่ ชิดาของท่าน เห็นปานนี้หรือ ?" หญิงแม่มน. นี่จะมีอะไร ? ในสำเนียงของเรา พราหมณ์. ถ้าระนั้น ท่านจงแส
บทสนทนาที่เกิดขึ้นระหว่างพราหมณ์และหญิงแม่มณี โดยที่พราหมณ์สอบถามถึงรูปแบบและลักษณะของหญิงที่พวกเขาสนใจ พร้อมกับการชมเชยและสักการะจากนายบ้าน นอกจากนี้ยังพูดถึงการเดินทางของมารดาของอนิจจันทร์และความรู้
ความรักและความโศกในพระธัมม์โพธิ์ฉบับแปล ภาค ๑
232
ความรักและความโศกในพระธัมม์โพธิ์ฉบับแปล ภาค ๑
ประโยค - พระธัมม์โพธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 230 [ ความรักอาให้รทมทุกข์ ] แม้ว่ามา ก็ถามอยู่เสมอว่า "มาแล้วหรือ?" ชนทั้งหลายไม่บอกแก่กูมารนั้น ซึ่งถามอยู่ด้วยความสนใจอย่างยิ่ง โดยผลงานเดียวทำการอำพ
ในตอนนี้พระธัมม์โพธิ์ได้แสดงให้เห็นถึงความทุกข์ใจของกุมารที่รู้สึกโศกเศร้าเมื่อไม่ได้พบกับหญิงชื่อเห็น และพระศาตำรงได้รับทราบเรื่องนี้เมื่อไปบินทบาด ทำให้มีการเข้าไปช่วยเหลือโดยการถามหาความทุกข์ของกุม
พระธัมมปทุ: เรื่องพราหมณ์คนเดียว
234
พระธัมมปทุ: เรื่องพราหมณ์คนเดียว
ประโยค - พระธัมมปทุมีจากฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 232 6. เรื่องพราหมณ์คนเดียว [ ๑๑๐ ] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพราหมณ์ คนเดียวคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า " ตุณห
ในบทนี้ พระศาสดาได้ทรงไปหาพราหมณ์คนหนึ่งที่ไม่เคยตอบสนองกลับ โดยเสด็จไปถามทุกวันเกี่ยวกับการทำความดี พราหมณ์ตอบกลับด้วยคำพูดง่ายๆ จนพระศาสดาไม่สามารถสื่อสารได้ลึกซึ้งขึ้น เรื่องนี้สื่อถึงแนวทางในการช่
พระธัมม์ฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 233
235
พระธัมม์ฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 233
ประชาคม - พระธัมม์ฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 233 [ พราหมณ์นับถือพระองค์คงคล้าย ] ครั้นในวันที่หนึ่ง พราหมณ์ กราบทุกพระองค์ว่า " พระ โคดมผู้เจริญ ท่านมาบอกแล้ว ตั้งแต่วันที่ข้าพเจ้าเฝ้าสงบ เรากล้า
ในเนื้อหานี้ พราหมณ์ได้กราบพระโคดมเพื่อแสดงความเคารพและได้ประกาศความตั้งใจในการเก็บเกี่ยวข้าวกล้าของตน แต่กลับพบว่าข้าวกล้าผลิดผลไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง ทำให้เกิดความเสียใจและหวนคิดถึงคำพร่ำบูชาของตน ท